‘We zijn maar een klein kantoor.’ Het is een zin die we tijdens gesprekken met accountants- en administratiekantoren vaak horen. Maar daar zit een belangrijk misverstand. Elk Wwft-plichtig kantoor moet kunnen aantonen hoe het de Wwft-verplichtingen in de praktijk uitvoert. Dat vraagt om vastgelegde procedures, beleid en werkwijzen die passen bij de aard en omvang van het kantoor. Dat geldt dus niet alleen voor grote organisaties met compliance-afdelingen. Ook kleinere kantoren moeten kunnen uitleggen hoe zij risico’s herkennen, beoordelen en vastleggen.
Een klein administratiekantoor heeft al jaren een ondernemer als vaste klant. Het is een nette BV, lokaal actief, nooit bijzonderheden geweest. Tijdens een audit blijkt alleen dat de moeder van deze ondernemer inmiddels bestuurder van een staatsbedrijf is geworden. En daarmee was het Wwft-risico van de klantrelatie totaal veranderd. Het administratiekantoor kreeg een boete opgelegd en was oprecht verbaasd. ‘Maar deze klant hebben we al tien jaar. Is zij een PEP?’ Lees dit blog en zorg dat het jouw kantoor niet overkomt.
Veel accountants- en administratiekantoren vertrouwen erop dat hun Wwft-dossiers ‘wel ongeveer op orde’ zijn, omdat zij hun klanten goed kennen. Toch is dat volgens de Wwft niet voldoende. Een toezichthouder kijkt niet naar vertrouwen of klantrelatie. Die controleert vooral of risico’s goed zijn onderzocht, onderbouwd en vastgelegd.
De Europese Unie maakt profclubs én spelersmakelaars rechtstreeks Wwft-plichtig. Vanaf juli 2029 moeten clubs met meer dan €5 miljoen omzet en spelersmakelaars klantonderzoek doen naar spelers, investeerders, agenten en andere tussenpersonen.
De beautysector oogt kwetsbaar, maar harde data tonen weinig empirisch bewijs voor structurele ondermijning.
Per 10 juli 2027 geldt in de EU één rechtstreeks werkende anti-witwasverordening (AMLR) en komt er een Europese toezichthouder (AMLA). Dat klinkt ver weg, maar jouw voorbereidingen moeten in 2026 rond zijn.
